Seksualizacja

Pedofile Kinsey’a, czyli metody „badawcze” ojca rewolucji seksualnej

Dokument „Pedofile Kinsey’a” odkrywa prawdę na temat metody „badań” jaką ojciec rewolucji seksualnej Alfred Kinsey zastosował wobec niewinnych dzieci na których „badania” przeprowadzali pedofile. Zebrane w ten sposób dane posłużyły mu do wydanego w 1948 roku Raportu „O zachowaniach seksualnych mężczyzn” w którym znalazły się m.in. tabele dotyczące seksualności dzieci.

„Jeden rozdział w książce Alfred Kinsey przeznaczył na obszar niebadany do tej pory – Dziecięca seksualność. Niewiele wiadomo o tym, że w celu zebrania danych do tego rozdziału Kinsey utrzymywał kontakty z nałogowymi pedofilami. Ci pedofile dostarczali mu sprawozdań ze swoich nadużyć seksualnych wraz z ich własną interpretacją interpretacją seksualnego rozwoju dzieci.” – wyjaśnia narrator w filmie „Pedofile Kinsey’a.

ADVERTISEMENT

Te wyniki „badań” których dostarczali Kinsey;owi „nałogowi pedofile” miały na celu przekonanie ośrodków opiniotwórczych i samej opinii publicznej, że dzieci są seksualne od urodzenia i potrafią osiągać orgazm. Za orgazm uznawane było każde zachowanie, które ewidentnie świadczyły o krzywdzie jaką doznawało dziecko ze strony pedofila. Według Kinsey’a oznakami tego, że dziecko gwałcone przez pedofila doznaje orgazmu były krzyki, zwijanie się z bólu czy płacz.

Kinsey uznał w związku z tym, że „Dzieci potrzebują wczesnego i dokładnego szkolnego wychowania seksualnego, ponieważ są seksualne od urodzenia. (…) Potrzebują masturbacji oraz nauki na temat aktów heteroseksualnych oraz homoseksualnych„. Badania Kinsey’a finansowała Fundacja Rockefellera, która w późniejszym okresie, kiedy wokół Kinsey’a zaczęło się robić gorąco, wycofała się z jego finansowania. Jednak to właśnie dzięki tej fundacji, która również finansowała projekt Kodeksu Karnego doszło do zmian w amerykańskim ustawodawstwie, jeżeli chodzi o łagodne traktowanie pedofilii, a opinie Kinsey’a miały dla tych zmian w prawie kluczowe znaczenie. W filmie „Pedofile Kinsey’a” przypomniano również, że Alfred Kinsey podróżował po całym świecie, a jego opinie na temat zachowań seksualnych były również słuchane z uwagą w krajach Europy Zachodniej.

Co można powiedzieć jednak na temat rzetelności badań Kinsey’a na temat seksualności ludzi skoro jednym z „ekspertów” Kinsey’a, czyli ludzi dostarczających mu danych niezbędnych do badań, był zboczeniec, który miał kontakty seksualne z członkami własnej rodziny, setkami mężczyzn i kobiet, ze zwierzętami i nieletnimi, chłopcami i dziewczętami, których miało być około 800. Wszystkie akty molestowania „Green”, bo taki pseudonim nadał mu Kinsey, odnotowywał w swoim pamiętniku z „naukową precyzją”. Miał go owej naukowej precyzji nauczyć dr Robert Dickinson, „mentor Kinsey’a”, dzięki któremu Kinsey miał okazję poznać „Greena”, namówić go od przekazania owych notatek i  podjąć z nim dalszą współpracę, wiedząc doskonale, że „Green” będzie nadal molestował i krzywdził dzieci.

ADVERTISEMENT

W jednym z listów do tego pedofila Kinsey napisał: „Gratuluję ci twej duszy badacza, która doprowadziła cię przez tyle lat do zbierania danych. Wszystko co zgromadziłeś posłuży naukowym rozważaniom.”

Notatki „Greena” Kinsey przedstawił w formie tabelek w swoim Raporcie wydanym w roku 1948 jako dane badawcze. W ramach „eksperymentu”, którego celem było zbadanie w jakim wieku chłopcy są zdolni do przezywania orgazmu, „Green” molestował 317 niemowląt i dzieci w wieku od 2. miesięcy do 15. lat. „Zapisywał co się działo z dziećmi, co on interpretował jako orgazmy. Kinsey przedstawił to jako tabelka nr 31. W tabelce 32 przedstawił czas jaki według Greena potrzebowały te dzieci, aby dojść do tzw. orgazmu. „Green” twierdził również, że niektórzy chłopcy stymulowani wystarczająco mocno przez dorosłego są zdolni do orgazmów wielokrotnych”. Kinsey w swojej książce podał te twierdzenia pedofila jako fakty naukowe!

Kinsey stwierdził w swoim Raporcie, że małe dzieci dzięki pomocy doświadczone dorosłego mogą cieszyć się aktywnością seksualną od chwili narodzin. „Było to twierdzenie rewolucyjne, które wywróciło do góry nogami całą dotychczasową wiedzę o rozwoju dziecięcej seksualności”.

ADVERTISEMENT

Sam Kinsey, pomimo tego, że miał żonę, utrzymywał kontakty homoseksualne, a nawet takie propozycje składał swoim współpracownikom. W Instytucie wraz ze swoimi współpracownikami nagrywali setki aktów seksualnych w których brali udział wolontariusze i współpracownicy Kinsey’a. Były to filmy na których rejestrowano zwykłe stosunki seksualne, masturbację, a nawet akty sadomasochistyczne. Według jednego z biografów wypowiadających się w filmie nie służyły mu one jedynie jako materiał naukowy. To mu jednak nie wystarczało i posunął się jeszcze dalej, do masochizmu. Jak opowiada biograf Kinsey’a przy pewnej okazji obrzezał się bez nieczulenia scyzorykiem.

W tym momencie przestaje dziwić, że Alfred Kinsey poszukując osób, które miały kontakt seksualny z dziećmi sam dokładnie instruował takie osoby, jak mają przeprowadzać badania. Polegało to między innymi na pomiarze ze stoperem czasu w którym dziecko miało osiągać „orgazm”. W filmie „Pedofile Kinsey’a” ofiara takich badań opowiada o tym jak po tym jak jej ojciec poznał Kinsey’a, była molestowana przed ojca ze stoperem w ręku. Za te badania Kinsey płacił swoim „badaczom” pieniędzmi jakie otrzymywał od Fundacji Rockefellera.

Kinsey w kolejnym Raporcie „O zachowaniach seksualnych kobiet” wydanym w roku 1953, na podstawie takich właśnie „badań”, mógł stwierdzić, że dzieci osiągają przyjemność nawet z seksu analnego.

Film dokumentalny „Pedofile Kinsey’a”

Zdjęcie: Alfred Kinsey / Wikiemdia Commons